ที่งานศพของพ่อ

Image result for อายุยืนยาว

ตอนที่ต้องกล่าวอําลาพ่อเป็นครั้ง สุดท้าย ผมเอาแก้มแนบกับแก้มของพ่อที่นอนอยู่ในโลงศพ จมูกของผมได้กลิ่นของพ่อที่แสนคิดถึง มันเป็นกลิ่นที่ผม คุ้นเคยตอนที่ยังเป็นเด็ก แต่ผมกลับลืมมันไปหลายสิบปีแล้ว

วินาทีนั้นผมนึกย้อนกลับไปถึงสมัยที่ยังเป็นเด็กอายุ 3 ขวบ ภาพที่พ่อกําลังกอดผมไว้เด่นชัดขึ้นมาในความทรงจํา

ในภาพความทรงจํานั้น ผมกําลังนอนซมเพราะ พิษไข้ ตอนนั้นเป็นช่วงต้นปีโชวะที่ 30 (ปี ค.ศ. 1955) การฉีดยาลดไข้เป็นวิธีที่ใช้กันทั่วไปเวลาที่เด็กมีไข้ ทว่าใน ปัจจุบันเราจะไม่ทําแบบนั้น แต่จะใช้เจลประคบเย็นมาประคบ ต่อมน้ําเหลืองบริเวณลําคอหรือรักแร้เพื่อลดไข้แทน

พอพ่อฉีดยาลดไข้ให้ผม ผมก็มีอาการชักและตัวสั่น ไม่หยุด

ตอนนั้นท่านอายุยังไม่ถึง 30 และเป็นหมอมือใหม่ เมื่อเห็นลูกชายกําลังชักต่อหน้าต่อตา ท่านก็พยายามช่วย ชีวิตผมอย่างสุดความสามารถ ท่านดึงฟุกที่ผมนอนทับอยู่ ออกแล้วนํามาห่อตัวผมและกอดเอาไว้แน่น

“ไม่เป็นไร ไม่ต้องกลัวนะ พ่อจะปกป้องลูกเอง พ่อ จะช่วยลูกจนสุดชีวิต สบายใจได้!”

ท่านพร่ําบอกผมแบบนั้นซ้ําแล้วซ้ําเล่า แต่ตอนนั้น ผมอายุแค่ 3 ขวบจึงไม่รู้ว่าตัวเองกําลังตกอยู่ในสถานการณ์ อันตราย พอถูกโอบล้อมด้วยกลิ่นและไออุ่นจากผิวกายของ พ่อที่ผมรักมาก ผมก็สงบลงและอยากถูกกอดแบบนั้นไป ตลอดโดยไม่สนว่าท่านจะเป็นห่วงขนาดไหน

ณ ชั่วขณะนั้นกลิ่นของพ่อที่นอนตัวเย็นเฉียบอยู่ใน โลงศพทําให้ผมระลึกถึงความทรงจําในอดีตอันแสนห่างไกล

 

Sponsored
แทงบอลออนไลน์

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *